|
|
|
|
Klettersteigen met kinderen Sinds 4 jaar klauteren wij met onze kinderen over via ferrata routes. Ze zijn nu 8, 10 en 12 jaar oud. Wij hebben altijd veel gewandeld in de bergen met de kinderen, al dan niet in de rugdrager. Om het wandelen wat avontuurlijker te maken zijn wij aan klettersteigen begonnen. De eerste jaren is de jongste via een touw aan mij gezekerd geweest maar ondertussen zijn haar handen groot genoeg om zelf aan te kunnen klikken. De routes die we lopen zijn beschreven in het boekje "Via ferrata, scrambles in the Dolomites" (isbn 1-85284-089-7). Hierin zijn de tochten onderverdeeld in moeilijkheidsgraden van a tot en met g. Beginnend met routes uit categorie a en b hebben we dit opgebouwd tot d. Een mooie route die we hebben gedaan is de Via Ferrata Barbara. Niet moeilijk of hoog maar door de waterval waar je achterlangs loopt erg leuk, met name voor kinderen. In 2004 hebben we o.a. Sentiero Alfredo Benini gelopen. Dit is een pittige tocht, zeker voor onze jongste dochter die moeite heeft met de grote stappen die soms genomen moeten worden. Hierdoor gaat het niet erg snel en onze ervaring is dat we de aangegeven tijden moeten verdubbelen. Hier houden wij met het plannen van de tochten rekening mee. Dit jaar de Pisciadústeig beklommen. Een schitterende tocht waarin veel wordt geklommen en loodrechte stukken zitten. Overal goed voorzien van staalkabels en andere hulpmiddelen. Wederom ging het niet erg snel maar als je regelmatig de snellere klimmers laat passeren is dat geen probleem. Op deze via ferrata heb je veel klimmers boven je en een helm is dan ook een must. Wij hadden ze nog niet en alles is goed gegaan maar vanaf volgend jaar gaan wij niet meer zonder helm naar boven. Om wat ervaring op te doen heb ik een aantal jaren geleden een klimwand gemaakt voor de kinderen. Op de wand zitten ogen waaraan ze hun karabiners kunnen vasthaken. Verder gaan we wel eens naar een klimhal om het klimmen te oefenen.
Door Frans van der Weijst |
|
WWW.VIAFERRATA.NL
