|
|
|||
|
|
|||
|
Mangartgroep Mangart, 2.677 meter Overschrijding Piccolo Mangart
|
|||
| Moeilijkheid | : | Zeer moeilijk | |
| Uitgangspunt | : | Via Tarvis naar de Weissenfelser Seen (Laghi di Fusine), 941 meter, alwaar men kan parkeren. | |
| Hoogtemeter | : | stijgen ca. 1.700 meter | |
| dalen ca. 1.700 meter | |||
| Tijdsduur | : | totaal
ca. 9 uur
|
|
 |
|||
| Wegverloop: | |||
|
Omhoog in zuidelijke richting via het gemarkeerde pad naar Biwak Nogara onder de Mangart noordwand. Hierna begint de klettersteig “Via Italia” op ca. 2.000 meter. Via deze moeilijke en gedeeltelijk geëxponeerde klettersteig omhoog tot men een hoogvlakte bereikt, hier gaat men verder naar de “Yugoslawischen Weg”. Deze klettersteig is makkelijk en gaat tot aan de top van de Mangart, 2.677 meter. Vanaf de top daalt men via het pad af tot men op ca. 2.400 meter bij een splitsing komt. Men daalt hier af richting het oosten naar de diepe insnijding van de Mala Forca-Huda Skrbina. Daar via de klettersteig omhoog tot aan de wegsplitsing. Naar links gaat het wat moeilijk via de Piccolo Mangart naar Biwak Tarvisio, naar rechts is wat makkelijker. Vanuit het Biwak via de gemarkeerde klettersteig naar de volgende wegsplitsing. Vervolgens via de klettersteig Via della Vita afdalen en via Rifugio Zacchi terug naar het uitgangspunt. Indien men voldoende tijd heeft, kan men bij de wegsplitsing na Biwak Tarvisio omhoog naar de Veunza (2.340 meter), alwaar men een prachtig uitzicht heeft. In ca. 1½ uur heen en terug. |
|||
| Opmerking: | |||
|
Voldoende drinkwater meenemen. Bij een opsplitsing van de tocht is het een aanbeveling om in de goede Biwak Tarvisio te overnachten. Deze route staat beschreven in onderstaande boeken, die online te bestellen zijn:
|
|||
Teksten zijn afkomstig van 
|
|||
| Opmerkingen van bezoekers van de site: | |||
|
Willibrord Morkveld: "Ondanks
dat er net een gloednieuw parkeerterrein is aangelegd moet je er op een
mooie doordeweekse dag in augustus er vroeg bij zijn om je auto kwijt te
raken! Voor een 'dagjeskletteraar' geeft de vertaling van www.julien.mountain.com
geen goede informatie. Er zijn verschillende routes mogelijk met
verschillende moeilijkheidsgraden. Ik kan niet uit ervaring beoordelen
wat de zwaarte is als je beginpunt in Italië ligt. Ik kan me wel
voorstellen, op basis van de beschrijving en wat ik gezien heb, dat dit
een moeilijke route is. Voor beginnende kletteraars is echter de
Sloveense route goed te doen. Je neemt vervolgens vanaf de top de
Normaalroute = de Italiaanse weg (niet te verwarren met Italiaanse
klettersteig, want die passeer je!!!) als terugweg."
|
|||
|
Michiel van Eeden: "De Mangart
kan worden beklommen langs de Noordelijke (Italiaanse) kant, vanaf de
meertjes van Fusine. Dit is de langste aanloop (vanaf circa 1.000
meter). Aan de Zuidelijke (Sloveense) kant is het mogelijk met de auto
tot de Mangart hut op 1.980 m te rijden. Er zijn twee via ferrata's:
de "Joegoslavische" is de makkelijkste, de Italiaanse de
moeilijkste. De Italiaanse is zeer geëxponeerd, de Joegoslavische heeft
wat meer kans op steenslag.
De Italiaanse ferrata begint
pas echt boven bivacco Nogara. Daarvoor is het vanaf de Italiaanse kant
een lange, maar landschappelijk zeer aantrekkelijke aanloop. De Rifugio
Zacchi (boven Laghi di Fusine) was zomer 2006 gesloten in verband met
verbouwing.
De "Joegoslavische route" is druk, de normaal
route (= laatste deel Italiaanse route en meest voor de hand liggende
afdaling) is zeer druk! Dat heeft direct te maken met de
toegankelijkheid: de verharde weg aan Sloveense kant is van goede
kwaliteit.
De beschreven combinatie uit julien.mountain
is voor de alpinist, binnen 9 uur alleen met atleten conditie. Beter
maar niet zo voorstellen.
Bijgaand
twee foto's, van de
Joegoslavische ferrata: let vooral op wat ontbreekt of niet deugt. Een
klettersteigsetje is in dit soort routes eerder een handicap dan een
zekerheid.
Link naar panorama vanaf de Mangart: |
|||
WWW.VIAFERRATA.NL