|
Vanuit
de bocht via het gemarkeerde pad omlaag door het bos tot aan de Dognabeek.
Hierover ligt een relatief nieuwe staalbrug naar de andere kant, 550
meter. Men vervolgt het pad tot aan een wegsplitsing bij een hut, 610
meter, Bij deze vervallen hut via pad 640 via zeer veel bochten steil
omhoog door het bos. Het laatste deel gaat iets vlakker via de Stoglitzalm
naar de bivakhut “Cividale”, 1.415 meter. Het pad naar deze bivakhut
is redelijk dichtgegroeid, ook met brandnetels (lange broek aan!). Vanaf
de bivakhut gaat het verder door een grote kloof (waterval), met in het
voorjaar resten van lawinesneeuw, dan steeds omhoog en omlaag zonder veel
hoogte te winnen over rotsbanden onder de noordwand van de Cimone langs.
Dit gedeelte wordt ook wel “Saline Galerie” genoemd. De westwand van
de Montasch is van hieraf zeer goed te zien. Men komt nu in een steile Kar
(markeringen “Ferrata” op de rotsen volgend), men gaat over deze
rotsen heen. Dan komen de eerste staalkabels die door een kleine kloof
voeren. Hierna gaat men over steile grashellingen verder over een
glibberige grintpassage, die niet doorlopend gezekerd is, en waar de
zekeringen in het bovenste deel defect zijn (gevaar voor uitglijden!). De
weg wordt vervolgd naar een grote kloof, waarna al vlug bij het eigenlijke
begin van de Via ferrata Norina aankomt, ca. 1.700 meter. Vanaf hier gaat
het steil, geëxponeerd maar steeds goed gezekerd met staalkabels, stiften
en beugels omhoog, over terrassen en rotsbanden. Prachtige zicht naar
beneden in de Vadulscharte. Uiteindelijk komt men bij een overhang,
waaronder zich het wandboek met stempel bevindt. Van hieruit gaat het over
een geëxponeerde rotsband en rotstredes omhoog naar een schoorsteen. Hier
overheen en dan over een graskam richting de voortop van Monte Cimone.
Hier kort afdalen, dan de laatste 200 hoogtemeters over alpenweide met
weinig rotspassages naar de top van Monte Cimone, alwaar zich de bivak
“Torso” bevindt.
Terugweg
als heenweg.
Variant:
afdalen naar de Peccoalm. Terug naar het einde van de klettersteig, daar
is een wegwijzer die de steile afdaling naar de Vandulscharte via
klettersteigpassages aangeeft. Vanaf de Scharte verder afdalen via het
gemarkeerde pad naar een wegsplitsing. Daar volgt men het vrij vlakke pad
621, dan kort voor de alpenweide kort omhoog. De Peccoalm is met de auto
over een geasfalteerde weg bereikbaar. Indien men een 2e
voertuig mee heeft, is de afdaling via deze noordzijde aan te raden.
|